spreken is geen hoofdzaak

spreken is geen hoofdzaak

Soms is het spannend het podium te betreden. Ben je moe van het trucje dat je jaren geleden leerde. Of werkt je lichaam niet meer mee.

Ik begeleid sprekers bij het vinden van hun eigen geluid en het versterken van hun signaal. Door ruis op te ruimen. De basis te omarmen. Het lichaam te (her)waarderen. Spreken is een zaak van het hart. Pas daarna volgen de technieken voor het hoofd.

Aan de universiteit in Kopenhagen deed ik in 2017 onderzoek naar de sprankel van sprekers. En schreef het essay How to be a good orator? Ik geloof dat een spreker sprankelt als hij of zij daadwerkelijk in contact is met zichzelf. Met zijn of haar kern. En van daaruit zijn of haar boodschap deelt met de wereld.

In de trajecten die ik begeleid spelen vaak existentiële vragen: wie ben ik en wat wil ik bijdragen? Ik ben wars van trucjes en gebakken lucht. Mijn aanpak is praktisch en gericht op het in balans brengen van je denken en doen. Je boodschap én blik. Je lichaam, je stem, je stand. Het werkt allemaal mee (of tegen).

Ik breng rust, focus op dat wat nét onder de oppervlakte ruist en verleid je concrete stappen te zetten om je boodschap beter uit te dragen. We stoffen af en diepen uit. Met aandacht voor de verbale en non-verbale expressie. Met de filosofie en de klassieke retorica als basis.

Ook zelf sta ik soms als spreker op het podium. Zo gaf ik gastcollege aan de Universiteit Leiden, de Haagse Hogeschool en Hogeschool InHolland. Om mijn ervaring te delen, inspiratie te bieden of bewustwording te brengen. Natuurlijk alleen als het moment vraagt om mijn woorden.

Soms is het spannend het podium te betreden. Ben je moe van het trucje dat je jaren geleden leerde. Of werkt je lichaam niet meer mee.

Ik begeleid sprekers bij het vinden van hun eigen geluid en het versterken van hun signaal. Door ruis op te ruimen. De basis te omarmen. Het lichaam te (her)waarderen. Spreken is een zaak van het hart. Pas daarna volgen de technieken voor het hoofd.

Aan de universiteit in Kopenhagen deed ik in 2017 onderzoek naar de sprankel van sprekers. En schreef het essay How to be a good orator? Ik geloof dat een spreker sprankelt als hij of zij daadwerkelijk in contact is met zichzelf. Met zijn of haar kern. En van daaruit zijn of haar boodschap deelt met de wereld.

In de trajecten die ik begeleid spelen vaak existentiële vragen: wie ben ik en wat wil ik bijdragen? Ik ben wars van trucjes en gebakken lucht. Mijn aanpak is praktisch en gericht op het in balans brengen van je denken en doen. Je boodschap én blik. Je lichaam, je stem, je stand. Het werkt allemaal mee (of tegen).

Ik breng rust, focus op dat wat nét onder de oppervlakte ruist en verleid je concrete stappen te zetten om je boodschap beter uit te dragen. We stoffen af en diepen uit. Met aandacht voor de verbale en non-verbale expressie. Met de filosofie en de klassieke retorica als basis.

Ook zelf sta ik soms als spreker op het podium. Zo gaf ik gastcollege aan de Universiteit Leiden, de Haagse Hogeschool en Hogeschool InHolland. Om mijn ervaring te delen, inspiratie te bieden of bewustwording te brengen. Natuurlijk alleen als het moment vraagt om mijn woorden.